ارتباطی که بعد از هشت سال نتیجه داد؛ چرا بعضی آشنایی‌ها را نباید فراموش کرد؟
روایتی شخصی از ارتباطی که پس از حدود هشت سال نتیجه داد؛ درباره شبکه‌سازی حرفه‌ای، اعتمادسازی و حفظ روابط تجاری در بلندمدت.
دسته: مدیریت و کسب‌وکار
← همه نوشته‌ها
وقتی کارها به آدم‌ها وابسته می‌شوند، نه به سیستم‌ها
تجربه‌ای درباره شناخت الگوی عملکرد آدم‌ها، تفاوت رفتارشان در بحران و کارهای حساس و اینکه چرا واگذاری درست، بیشتر از تقسیم کار به شناخت…
بعضی‌ها از اینکه مچشان را می‌گیری ناراحت‌تر می‌شوند تا از کاری که کرده‌اند!
داستان چند شیشه ادکلن در صندوق عقب ماشین، بهانه‌ای برای تأمل درباره تناقض‌ها، واکنش آدم‌ها به پرسش‌های سخت و اهمیت مستندات در مذاکره و…
از خودکفایی تولید تا تاب‌آوری راهبردی؛ صنعت فولاد چقدر برای روز بحران آماده است؟
ایران یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان فولاد جهان است؛ اما ظرفیت تولید به‌تنهایی به معنای تاب‌آوری صنعتی نیست. نگاهی به وابستگی‌های حیاتی، Single Point of…
وقتی از پشت صفحه بیرون می‌آییم
برند شخصی کجا تمام می‌شود و خود واقعی ما از کجا شروع می‌شود؟ یادداشتی درباره فاصله میان شخصیت آنلاین و آفلاین، اصالت، تخصص، اقتصاد…
در کسب‌وکار، کجا خوش‌بین باشیم و کجا بدبین؟
کسب‌وکار بدون اعتماد ممکن نیست، اما پول، قرارداد، امنیت و سناریوهای شکست را هم نمی‌توان فقط با خوش‌بینی مدیریت کرد. یادداشتی درباره اعتماد، مدیریت…
شاید نسل Z بی‌تعهد نیست؛ شاید باید بهتر بشناسیمش
کار کردن با نسل Z گاهی مدیران را با سؤال‌ها و انتظارات تازه‌ای روبه‌رو می‌کند. شاید مسئله فقط شناخت یک نسل نباشد؛ شاید باید…
درک ارزش مشتری را نمی‌توان به ارث گذاشت
یک گفت‌وگوی واقعی با صاحب یک کسب‌وکار خانوادگی، من را به این سؤال رساند: چگونه می‌توان قدر مشتری و احساس مالکیت را به نسل…
تخصص کافی نیست؛ باید بلد باشید تخصصتان را به فرصت تبدیل کنید
تخصص عمیق مهم است؛ اما برای رشد حرفه‌ای کافی نیست. باید بتوانیم ارزش تخصصمان را منتقل کنیم، مذاکره کنیم، شبکه بسازیم و اعتبار حرفه‌ای…
نمی‌شود از کلاس دوم شروع کرد؟
یک سؤال ساده از پسرم درباره رد کردن کلاس اول، من را به این فکر برد که در کار و زندگی چند بار می‌خواهیم…